| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
مشتري پنجمين سياره از سمت خورشيد، بزرگترين و سنگين ترين سياره منظومه خورشيدي ماست. قطر اين سياره بيش از 142000 كيلومتر يا يازده برابر قطر 12700 كيلومتري زمين است. مدار مشتري 770 ميليون كيلومتري خورشيد قرار دارد و اين سياره تقريبا هر 12 سال يك بار اين مدار را دور ميزند. مشتري با داشتن تعداد قمرهاي زياد شناخته شده، خود منظومه ي كوچكي به حساب مي آ يد. اين سياره بعد از خورشيد ، ماه و زهره ، معمولا درخشانترين جسم در آسمان است. به علت نامعلومي نوري كه از آن بازتاب ميشود دو برابر نوري است كه از خورشيد به آن ميتابد.
اقمار گاليله اي
گاليله نخستين كسي بود كه با تلسكوپ ابتدايي خود اين قمرها را مشاهده كرد. اين قمرها را هر شخص غير حرفه اي ميتواند با يك تلسكوپ معمولي مشاهده كند. چرا قمرهاي گاليله اي براي دانشمنداني كه ميكوشند تا رمز منشا و تاريخچه ي منظومه ي شمسي را بگشايند، بسيار مورد توجه است؟ اقمار گاليله اي بسيار بزرگند. قطر كوچكترين آنها نزديك به قطر ماه و قطر بزرگترين آنها از قطر عطارد بيشتر است. كشف اين قمرها تقريبا شبيه به يافتن 4 سياره ي زميني ديگر است كه در قسمت سرد سحابي خورشيد تشكيل شده است .
قمر آيو
عجيب ترين واقعيت درباره ي قمرهاي گاليله اي اين است كه هيچ يك از آنها به هم شبيه نيستند. نزديكترين آنها به سياره مشتري ، قمر آيو(Io) است. آيو در تابش حاصل از مشتري غوطه ور است . اين امر تا حدي سيماي لكه لكه اي آن را كه شامل قسمتهاي سفيد، زرد، نارنجي و سرخ است، توجيه ميكند. اين لكه ها عوارض سطحي اين قمر را شبيه به يك پيتزاي مرغوب ميكند كه در تابه اي داغ در حال پختن و قل قل كردن است. سطح اين قمر كه دائما در حال تغيير است ، بي شباهت به چنين مثالي نيست. سطح آيو از سطح همه ي قمرها و سيارات منظومه ي شمسي جوانتر است.
قمر اروپا
اروپا دومين قمر از 4 قمر بزرگ گاليله اي است كه احتمالا تركيب سنگي با چگالي 3.09 گرم بر سانتيمتر مكعب دارد . تفاوت اروپا با آيو در اين است كه به نظر ميرسد با لايه اي از يخ ، احتمالا به عمق km 100 پوشيده شده است .گمان ما اين است كه سطح اين قمر در اوايل تشكيلش ، ضربات فراواني از خرده پاره هايي كه سبب بزرگتر شدن سياره ميشود ، دريافت كرده است. در اين صورت ممكن است سطح آن بر اثر گرماي حاصل از واپاشي عناصر راديو اكتيو گرم شده و دهانه هاي اوليه را حفظ كرده باشد، يا ممكن است لايه ي يخي كه سطح آن را پوشانده امروز چنين آثاري را مخفي ميكند .
 قمر گانیمد
در قمرهاي گاليله اي ، گانيمد بزرگترين آنهاست. چگالي اين قمر 1.9 وتركيب آن نيمي آب (يخ) و نيمي ماده سنگي است. گانيمد سيماي ماه (قمر زمين) را دارد ، بعضي از نواحي آن تاريك و نواحي ديگر روشن به نظر ميرسد . نواحي تاريكتر پر دهانه اند و گمان ميرود بسيار قديمي باشند ، نواحي روشن تر تراكمهاي دهانه اي گوناگوني نشان ميدهد و با يك سيستم خاكي شيار دار شده مشخص ميشود كه به هيچ چيزي كه در ماه خودمان ديده ميشود شباهتي ندارد .
قمركاليستو
كاليستو ، آخرين قمر گاليله اي و چگالي آن كمتر از 3 قمر ديگر است(1.8). بنابراين ممكن است آب (يخ) موجود در آن اندكي بيشتر از گانيمد باشد. در تمام سطح كاليستو دهانه وجود دارد . در واقع بمباران اوليه آن در سطحش منجمد شده است . چشمگيرترين عارضه ي سطحي اين قمر حلقه هاي متحدالمركزي است به پهناي km 2600 كه به نظر ميرسد نشانه اي از بر خورد يك جرم بزرگ با اين قمر باشد . بسياري از اين دهانه ها روي اين ساختار به صورت حلقوي صورت گرفته است ، از اين رو واقعه اي كه سبب اين ساختار شده است بايد در اعصار اوليه ي تشكيل اين قمر صورت گرفته باشد. عمر آثاري كه بر روي سطح كاليستو مي بينيم احتمالا به 4 ميليارد سال ميرسد ، يعني تقريبا همان عمر نواحي تاريك پر دهانه گانيمد را دارد .
 |
|
+ نوشته شده در
2008/1/5ساعت 11:20 توسط NaFaEl BaNd |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
از طرف فائزه و نازنین و الهام به تمام دوستداران نجوم
(NaFaEl BaNd) بيشتر مطالب ما در ادامه مطلب قرار داده شده پس حتما رو ادامه مطلب ها كليك كنيد |
| نوشته های پیشین |
|
6/21/2008 - 7/21/2008 5/21/2008 - 6/20/2008 3/20/2008 - 4/19/2008 2/20/2008 - 3/19/2008 1/21/2008 - 2/19/2008 12/22/2007 - 1/20/2008 11/22/2007 - 12/21/2007 |
| پیوندها |
|
امیر تتلو عشق بی پایانم |
|
RSS
|
